ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μάρα Χαρμαντά: Δεν θα πάψω να ονειρεύομαι και να γράφω

Μάρα Χαρμαντά: Δεν θα πάψω να ονειρεύομαι και να γράφω



Λόγω του αρκάδα πατέρα της, λατρεύει ό,τι έχει σχέση με την Πελοπόννησο. Και να που το πρώτο της βιβλίο συνδέεται με αυτή, αφού κυκλοφορεί από τις πατρινές εκδόσεις «Πικραμένος». Επιλογή, που υπαγόρευσε η επιθυμία της να μην «κακοποιηθεί» το δημιούργημά της χάριν της εμπορικότητας. Η υπερδραστήρια δημοσιογράφος Μάρα Χαρμαντά, που παρουσιάζει αυτή τη στιγμή την ιατρική εκπομπή «Ολο Υγεία», μιλάει για το βιβλίο και τις ηρωίδες του, τη διαδικασία της γραφής, τη σχέση της με την τηλεόραση, σχολιάζει το επίκαιρο θέμα της Αγίας Σοφίας.
Πότε καταλάβατε ότι το γράψιμο ήταν το «πεπρωμένο» σας;
Αρκετά νωρίς, ώστε να γίνει ο αγαπημένος μου τρόπος έκφρασης. Μικρή έγραφα σε τετράδια «τα πρώτα βιβλία» με ιστορίες νεαρών κοριτσιών, έγραφα αμέτρητα γράμματα σε φίλες μου και το αγαπημένο μου μάθημα ήταν η έκθεση.

Εχοντας διανύσει μια επιτυχημένη πορεία ως δημοσιογράφος, αποφασίζετε να βουτήξετε στα νερά της λογοτεχνίας. Από ποια ανάγκη σας γεννήθηκε η «Γυναικεία γραφή;
Θέλησα να μιλήσω για το νόημα της ζωής μέσα από τα λόγια γυναικών που με συγκλόνισαν, να πάρω από το χέρι κάθε αναγνώστη, να ταξιδέψουμε σε διάφορα σημεία του πλανήτη σε διαφορετικές χρονικές περιόδους και να μοιραστούμε εμπειρίες και συναισθήματα, που μόνο καλύτερους μπορούν να μας κάνουν. Επιδίωξή μου ήταν επίσης να υπογραμμίσω τη δύναμη της κάθε είδους- αγάπης, (μητρικής, φιλικής, συζυγικής), που είναι η λύση σε όλα τα προβλήματα. Οι πράξεις και τα λόγια μας καθορίζονται από την αγάπη. Αν τη νιώσαμε, θα είμαστε δίκαιοι και σωστοί, αν τη στερηθήκαμε θα προκαλέσουμε πόνο.

Ξεδιπλώνετε αληθινές ιστορίες που αφορούν τόσο άλλες γυναίκες (συγγενείς, φίλες, γνωστές) όσο κι εσάς την ίδια. Με ποιο κριτήριο τις επιλέξατε;
Στόχος μου ήταν ο αναγνώστης να αναγνωρίσει οικεία του πρόσωπα, να «ακούσει» όσα λένε οι πρωταγωνίστριες, να αφεθεί ώστε να νιώσει, να μη φοβηθεί να αναμετρηθεί με τα δικά του λάθη, να δει πως τελικά αυτό που αλλάζει στον καθένα από εμάς δεν είναι το άχθος που σέρνει, αλλά ο τρόπος που επιλέγει να πορευτεί με αυτό.

Επειδή ακριβώς πρόκειται για αληθινό «υλικό», τι απαίτησε η διαχείρισή του;
Πάντα είχα ως γνώμονα τον σεβασμό στα άτομα για τα οποία έγραφα και στα πρόσωπα του περιβάλλοντός τους. Αυτός ήταν και ο λόγος που άλλαξα τα ονόματα ανθρώπων και πόλεων και, όπου το έκρινα απαραίτητο, προσέθετα ή αφαιρούσα στοιχεία στις περιγραφές μου. Αληθινά είναι μόνο τα ονόματα των γονιών μου, της αδερφής μου, παππούδων και γιαγιάδων, της προγιαγιάς μου και των περιοχών, όπου εκτυλίσσονται οι δικές τους ιστορίες.

Για να αφηγηθείτε τις ιστορίες σας χρειάστηκε να αντλήσετε από το παρελθόν. Κάνατε κάποιες διαπιστώσεις αναφορικά με τον εαυτό σας, ερχόμενη αντιμέτωπη με αυτό; Στιγμές νοσταλγίας υπήρξαν, αλήθεια;
Ηταν ένα μονοπάτι ενδοσκόπησης που ήταν λυτρωτικό. Μέσα από το γράψιμο ήρθα και πάλι αντιμέτωπη με επιλογές που επηρέασαν την πορεία μου, λάθη που με εξέλιξαν, άτομα που με αδίκησαν. Θυμήθηκα ξανά ευχάριστες και δυσάρεστες εμπειρίες. Διαπίστωσα ότι δεν λησμόνησα ποτέ τα άτομα που φώτισαν τη διαδρομή μου και πως κάποιες στιγμές τις έζησα πιο δραματικά από όσο άξιζαν! Υπάρχουν περίοδοι της ζωής μας που ξεχειλίζουν νοσταλγία, όπως η παιδική ηλικία, η φοιτητική ζωή, η γέννηση και το μεγάλωμα του παιδιού μας. Δεν με συντρόφευε μόνο η νοσταλγία, όμως, καθώς σε αυτό το μοναχικό ταξίδι της συγγραφής βίωσα πολύ έντονα όλα τα συναισθήματα. Για παράδειγμα, έκλαψα πολύ όσο έγραφα το κεφάλαιο «απώλεια» και κάθε φορά που το ξαναδιάβαζα στις αμέτρητες διορθώσεις που έκανα.

Ολα τα κεφάλαια του βιβλίου σας είναι γένους θηλυκού. Από τις ηρωίδες έως κάποιες έννοιες - αμαρτία, απώλεια, έκπληξη, ευτυχία... Ποια τα «κλειδιά» που κρατάει το γυναικείο φύλο κατά τη γνώμη σας;
Η μητρότητα μου επεφύλαξε την ευχάριστη έκπληξη της κατάκτησης μιας -άλλου είδους- ωριμότητας. Σαν να είδα πιο καθαρά διαστάσεις πραγμάτων, που μέχρι τότε ίσως προσέγγιζα με απόλυτο τρόπο. Μεγαλώνοντας γιο σε ένα οικογενειακό περιβάλλον με πολλές γυναίκες είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω με προσοχή την... απέναντι όχθη, σε μια κοινωνία που ακόμα και σήμερα δεν αντιμετωπίζει ισότιμα τα δύο φύλα σε πολλούς τομείς. Εντούτοις, δεν μου αρέσουν τα στερεότυπα: «Οι άνδρες είναι πιο αθώοι, οι γυναίκες πιο πονηρές». Κι αν πρέπει να μιλήσω για «κλειδιά», αυτά αδιαμφισβήτητα βρίσκονται στα χέρια και των δύο γονιών μας. Αυτοί μας μαθαίνουν να χρησιμοποιήσουμε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τον θησαυρό που έχουμε μέσα μας, ανεξάρτητα από το φύλο, την εξωτερική εμφάνιση, τις σπουδές, τα χρήματα, τις προτιμήσεις μας.
Εσείς και η τηλεόραση. Πώς έχει εξελιχθεί η σχέση σας με αυτό το απαιτητικό (και όχι μόνο, καθώς το κεφάλαιο «Αγνοια» αποκαλύπτει και άλλες πλευρές του) θηλυκό στην πορεία των χρόνων;
Η τηλεόραση είναι σίγουρα το μόνο θηλυκό που με έχει ταλανίσει τόσο πολύ στη ζωή μου! Και παρά τις πικρές στιγμές και τις δυσκολίες, δεν θα άλλαζα ούτε μία από τις συγκινήσεις που μου έχει προσφέρει αυτά τα 18 χρόνια που την υπηρετώ με συνέπεια. Αυτό που έχει αλλάξει από τα πρώτα χρόνια της πορείας μου είναι ότι πλέον δεν την αντιμετωπίζω με τον ίδιο ρομαντισμό, αλλά πιο ρεαλιστικά. Δεν έχω την ψευδαίσθηση ότι μπορώ να αλλάξω τον τρόπο που λειτουργούν τα πράγματα στον χώρο, όμως προσπάθησα και κατάφερα σε ικανοποιητικό βαθμό να αλλάξω το πόσο αφήνω να επηρεάσουν εμένα και τους οικείους μου τα όσα συμβαίνουν. Είμαι πια συγκρατημένη στις προσδοκίες μου, χωρίς να μου στερώ τη χαρά για κάθε νέα συνεργασία και την ικανοποίηση για μία επιτυχημένη σεζόν.

Στο κεφάλαιο «Χριστίνα» αναφέρεστε, μεταξύ άλλων, στην επίσκεψή σας στην Αγία Σοφία, καλοκαίρι 2014. Εξι χρόνια μετά, γίνεται τζαμί. Θα μας πείτε;
Ισως σας φανεί περίεργο, αλλά δεν με σοκάρει αυτή η εξέλιξη. Οσα βλέπουμε είναι αναμενόμενο επακόλουθο, όταν τα ηνία μιας χώρας έχει ένας πολιτικός, που του αρέσει να χειραγωγεί και να προκαλεί εντάσεις, υπηρετώντας διάφορες σκοπιμότητες. Για μένα το να σέβεσαι την πίστη κάποιου, ακόμα κι αν είσαι αλλόθρησκος ή αν δεν πιστεύεις σε κάτι Ανώτερο, είναι δείγμα πολιτισμού. Οι καταστροφές στον εσωτερικό διάκοσμο κατά τη διάρκεια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας δεν ήταν τελικά η μόνη απόδειξη παντελούς έλλειψης σεβασμού σε ό,τι συμβολίζει αυτό το αρχιτεκτονικό αριστούργημα. Τι μπορείς, όμως, να καταλογίσεις σε ένα έθνος, που είναι στην πλειοψηφία του σκόπιμα βυθισμένο στη φτώχεια και την έλλειψη παιδείας;

«Αυτό που αποτυπώνουμε στο χαρτί είναι αυτό που είμαστε» γράφετε. Η Μάρα Χαρμαντά δημοσιογράφος-συγγραφέας-μητέρα είναι...
Ενας άνθρωπος που δεν θα πάψει ποτέ να ονειρεύεται... Και να γράφει!

Τώρα που κάνατε την αρχή, τι να περιμένουμε στη συνέχεια;
Τα τελευταία δύο χρόνια έχω ξεκινήσει τη συγγραφή του δεύτερου βιβλίου μου, που είναι η βιογραφία ενός προσώπου με καταγωγή από το εξωτερικό. Είναι μία συγκλονιστική ιστορία με πολλά και σημαντικά μηνύματα ζωής. Η συλλογή στοιχείων απαιτεί πολλή έρευνα, διάβασμα και ταξίδια. Εχω βυθιστεί και σε αυτόν τον ωκεανό αναζήτησης και αδημονώ για την ώρα που θα ολοκληρώσω και αυτή την περιπλάνηση και θα πιάσω... στεριά.

Συνέντευξη στην
ΚΡΙΣΤΥ ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗ




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 19:37]  Μαριαλένα Σπυροπούλου: «Από νωρίς...
[χθες 21:02]  Δημήτρης Σωτάκης: «Στην Ελλάδα, το...
[19:21]  Τσαλίκογλου-Επτακοίλη: Βούτηξαν στο...
[χθες 18:06]  Κατερίνα Μαλακατέ: «Είμαι πάνω και...
[χθες 18:23]  Μιχάλης Σιγάλας: Με ενδιαφέρει το...
[χθες 19:03]  Αλέξης Σταμάτης: «Γράφω για να...
[χθες 19:22]  Ρούλα Γεωργακοπούλου: Περί...
[χθες 14:24]  Βιντσεντίνι: Μαθητεία, έμπνευση...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [17:49:58]