ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μαρία Κοσσυφίδου: Ενα παιχνίδι είναι κι αυτό

Μαρία Κοσσυφίδου: Ενα παιχνίδι είναι κι αυτό



Πώς θα μπορούσε η μάσκα να ενταχθεί στο σχολείο όχι ως φίμωτρο, ως καταναγκαστικό έργο, αλλά ως τρόπος να απομακρυνθεί το συντομότερο δυνατό η απειλή; Στο ερώτημα αυτό απαντούν άθρωποι από τον χώρο της λογοτεχνίας, που συγχρόνως εργάζονται ή εργάζονταν ως εκπαιδευτικοί, ενόψει της νέας, πρωτόγνωρης για μαθητές , διδάσκοντες, γονείς, σχολικής χρονιάς. Σήμερα, η ποιήτρια Μαρία Κοσσυφίδου.
ΠΕΡΑΣΕ και το καλοκαίρι, με αγώνα και αγωνία. Κάθε μέρα και μια νίκη. Ούτε σήμερα κολλήσαμε. Μα στο σχολείο; Τι θα γίνει με τους μικρούς ήρωες, που ταλαιπωρήθηκαν μια ολόκληρη χρονιά και ούτε αυτά που έπρεπε να μάθουν δεν πρόλαβαν; Ο χρόνος σώζει μα και σώνεται. Οι λύσεις έχουν πάντα ένα κόστος. Η μάσκα γιατί ν' αποτελεί εξαίρεση; Αναγκαίο κακό, που πρέπει να βρούμε οι εκπαιδευτικοί τρόπους να γίνει συνήθεια. Και τρόποι υπάρχουν. Το παιχνίδι, ζωτική ανάγκη για κάθε παιδί (και γιατί όχι και για κάθε ενήλικα) είναι το κλειδί. Αλλωστε, τα παιδιά πάντα καταλαβαίνουν ποια είναι σημαντικά και ποια όχι. Φυσικά οι γονείς είναι και αυτοί συμπαίκτες. Θα πρέπει να γνωρίζουν τους κανόνες, αφού πρώτα αποδεχτούν πως η μάσκα δεν είναι φίμωτρο, αλλά φίλτρο που θα προστατεύσει όλους μας.
ΟΤΑΝ άνοιξαν τα σχολεία μετά την καραντίνα, είχα εντυπωσιαστεί από την υπευθυνότητα των μικρών παιδιών και την προσαρμογή τους στις νέες συνθήκες. Το ίδιο θα συμβεί και τώρα. Ας τους έχουμε εμπιστοσύνη. Αρκεί να κουβεντιάσουμε μαζί τους, να τους εξηγήσουμε, να τους δείξουμε, να τους μάθουμε, να γίνουμε κι εμείς παιδιά και να παίξουμε μαζί τους.
ΜΠΟΡΟΥΜΕ να κατασκευάσουμε μαζί τους αυτοσχέδιες μάσκες μέσα στην τάξη, να κάνουμε έναν διαγωνισμό καλύτερης μάσκας (πάντα οι γονείς είναι πρόθυμοι να συνεργαστούν σε τέτοιες δραστηριότητες), να έχουμε ένα εβδομαδιαίο έπαθλο (ένα παιχνίδι στην αυλή όπου θα απολαύσουμε χαμόγελα και φωνές, μια κατασκευή , μια μάσκα διακοσμητική κ.ά.), να παίξουμε τον Ζορό του κορονοϊού όπου κάθε παιδί θα γίνει ο ήρωας της οικογένειάς του, προφυλάσσοντάς τη φορώντας τη μάσκα του, να γράψουμε παραμύθια πάνω σε μάσκες μιας χρήσης και να τις κρεμάσουμε από τα δέντρα του προαυλίου, να αξιοποιήσουμε το θεατρικό παιχνίδι στην τάξη που θα βοηθήσει τα παιδιά να απελευθερωθούν από τον φόβο και την αγωνία που διακρίνουν γύρω τους και πλήθος άλλες δραστηριότητες που οι εκπαιδευτικοί θα εμπνευστούν.
ΩΣΤΟΣΟ, θα πρέπει το Κράτος να φροντίσει για όλο το πλαίσιο μιας ασφαλούς επιστροφής των μαθητών στα σχολεία. Οι δάσκαλοι, με τα «μαγικά», τα «παιχνίδια» και το φιλότιμό τους, έχουν κι αυτοί την ίδια ανασφάλεια με τους υπόλοιπους πολίτες. Η μάσκα δεν είναι πανάκεια. Θα πρέπει να προστατευτούν, για να μπορούν να προστατέψουν.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:06]  Μαρία Κοσσυφίδου: Αποτυπώνοντας...
[χθες 10:07]  Νίκη Παπαδούλα: Η κυρία...
[χθες 12:10]  Ευ. Τζωρακολευθεράκης: Μην...
[χθες 10:31]  Πάτρα: Ξεκινάει η τελευταία...
[χθες 12:53]  Αλέξανδρος Χάχαλης: «Ας με...
[χθες 14:07]  Μο και Μοϊτάμπα: Ζώντας και...
[χθες 10:56]  Αμαλία Υφαντή: Επιδιώκω να κάνω το...
[χθες 10:04]  Μαρία Βλάχου: Σύμβολο της...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [13:47:22]