ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μαρία Στασινοπούλου: Πρέπει να τη φοράμε γιατί το θέλουμε

Μαρία Στασινοπούλου: Πρέπει να τη φοράμε γιατί το θέλουμε



Πώς θα μπορούσε η μάσκα να ενταχθεί στο σχολείο όχι ως φίμωτρο, ως καταναγκαστικό έργο, αλλά ως τρόπος να απομακρυνθεί το συντομότερο δυνατό η απειλή; Στο ερώτημα αυτό απαντούν άθρωποι από τον χώρο της λογοτεχνίας, που συγχρόνως εργάζονται ή εργάζονταν ως εκπαιδευτικοί, ενόψει της νέας, πρωτόγνωρης για μαθητές , διδάσκοντες, γονείς, σχολικής χρονιάς. Σήμερα, η συγγραφέας Μαρία Στασινοπούλου.

ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ του σχολείου, τάξεις και προαύλιο «γέμει παντοειδών ανθέων» και φυτών∙ ταπεινά χαμομήλια και κατακόκκινες παπαρούνες, φωτεινές μαργαρίτες και ζουμπούλια πολύχρωμα, δάφνες και ζιζάνια σ' έναν αγώνα ύπαρξης και συνύπαρξης.

ΕΧΩ αφυπηρετήσει, που λένε και στην Κύπρο, εδώ και είκοσι χρόνια. Η σχέση μου με την τάξη είναι μακριά ως πραγματικότητα αλλά βαθιά μέσα στην καρδιά μου και πρόχειρη στη μνήμη μου, ανά πάσα στιγμή, ως κορυφαία εμπειρία ζωής. Στο εισαγωγικό κείμενο του Κυρία, με θυμάστε; μιλώντας για τους μαθητές μου, έγραφα: «Συνάντηση στον δρόμο, στο λεωφορείο, στο σινεμά, σε κάποιο θέατρο μόλις έχει τελειώσει, σε καλοκαιρινές συναυλίες∙ οπουδήποτε μπορεί να συμβεί. Κοίταγμα ακίνητο στα μάτια, μειδίαμα, δισταγμός (συνέπεια ίσως ελαφράς αμφιβολίας), σταμάτημα ή πλησίασμα.

-ΚΥΡΙΑ, με θυμάστε;
Ανιχνευτική ματιά, από την πλευρά μου αυτή τη φορά, κατέβασμα του βλέμματος στο στόμα, αυτόματη αναδρομή στη μνήμη, στον τόπο, στον χρόνο».

ΤΑ ΜΑΤΙΑ και το στόμα, είναι τα δύο σημεία του προσώπου που χαρακτηρίζουν τον άνθρωπο, από εκεί τον αναγνωρίζεις. Το δεύτερο, το στόμα, με τη χρήση της μάσκας, παύει να υπάρχει. Σε μια τάξη, όπου οι μαθητές θα παρακολουθούν το μάθημα με μάσκες, θα είναι αδύνατον πλέον να δεις το πονηρό γεμάτο κατανόηση χαμόγελο, το συνοφρυωμένο και πεισματικά μαζεμένο χειλάκι στην επίπληξη, το ειρωνικό μειδίαμα στη αμφιβολία, το πλατύ χαμόγελο στην επιβράβευση, το ανέμελο γέλιο στο καλαμπούρι. Ακόμη και η λεκτική διαμαρτυρία των παιδιών ή η οργισμένη αντίδραση από την πλευρά του δασκάλου δύσκολα θα πάρουν το χρώμα που τους ταιριάζει, με τον σιγαστήρα της μάσκας. Πίσω από τη μάσκα αποπροσωποποιείται ο άνθρωπος, κρύβεται η ταυτότητα.

ΘΑ μπορούσε, ίσως, να δημιουργηθούν μάσκες διαφανείς, όπως ήδη έγινε, προσαρμοσμένες ακριβώς στο πρόσωπο του καθενός, ώστε να διακρίνεται το ατομικό στίγμα. Αλλά και πάλι, κολλημένες στο πρόσωπο, πηγαινοερχόμενες με την ανάσα, θυμίζουν μούμιες. Η μάσκα παρεμβαίνει και αλλοιώνει την ουσία. Η μάσκα ως έννοια συνδέεται με το υποκριτικό, το κίβδηλο και το παραπειστικό. Μάσκα στο θέατρο, μάσκα στη σοβαροφάνεια, μάσκα στην απόκρυψη των συναισθημάτων.

Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ από την άλλη δεν γίνεται να ευδοκιμήσει χωρίς την αμεσότητα, την αλήθεια, την αμοιβαιότητα, την ειλικρίνεια των σχέσεων.

«ΠΩΣ θα μπορούσε η μάσκα να ενταχθεί στο σχολείο όχι ως φίμωτρο, ως καταναγκαστικό έργο, αλλά ως τρόπος να απομακρυνθεί το συντομότερο η απειλή;», είναι το ζητούμενο. «Θα ήθελα μια μάσκα με νότες μουσικής, γιατί λατρεύω τη μουσική» λέει η Ειρήνη∙ «εγώ θέλω μαύρες ή μονόχρωμες, γιατί τα σχέδια με εκνευρίζουν», προτείνει τη δική της εκδοχή η Σοφία. Και έρχεται ο οκτάχρονος Κωνσταντίνος να δώσει τη λύση: «Μια κανονική μάσκα αρκεί. Αυτή μας ζήτησαν, αυτή θα βάλουμε. Ελεος πια!!!».

«ΣΩΣΤΑ το είδες Κωνσταντίνε, όσο και αν σε εκνευρίζει όμως, επιβάλλεται να τη φοράμε όλοι ή, σωστότερα, πρέπει να τη φοράμε γιατί το θέλουμε. Υστερα, με τη μάσκα, που τη χρησιμοποιούσαν παλιά για τελετουργικούς και μυστηριακούς λόγους, ποιος ξέρει, μπορεί να κάνουμε και μαγικά…».





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:06]  Μαρία Κοσσυφίδου: Αποτυπώνοντας...
[χθες 10:07]  Νίκη Παπαδούλα: Η κυρία...
[χθες 12:10]  Ευ. Τζωρακολευθεράκης: Μην...
[χθες 10:31]  Πάτρα: Ξεκινάει η τελευταία...
[χθες 12:53]  Αλέξανδρος Χάχαλης: «Ας με...
[χθες 14:07]  Μο και Μοϊτάμπα: Ζώντας και...
[χθες 10:56]  Αμαλία Υφαντή: Επιδιώκω να κάνω το...
[χθες 10:04]  Μαρία Βλάχου: Σύμβολο της...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [14:53:18]