ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Δημήτρης Μπάλλας: Ο οίκτος μετατράπηκε σε παρότρυνση να σταθώ όρθιος

Δημήτρης Μπάλλας: Ο οίκτος μετατράπηκε σε παρότρυνση να σταθώ όρθιος



Με ιδιαίτερα περιγραφικό λόγο απάντησε στις ερωτήσεις μας ο Δημήτρης Μπάλλας, ασθενής και γενικός γραμματέας στο Σωματείο της «Ελληνικής Ενωσης για την Αντιμετώπιση της Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας Δυτικής Ελλάδας».
Πώς είναι η ζωή σας με τη Σκκήρυνση Κατά Πλάκας;
Η νόσος επηρεάζει με ποικίλους τρόπους τον άνθρωπο με ΣΚΠ αναλόγως των αναπηριών που αντιμετωπίζει. Σημαντικότερες είναι οι κινητικές με τις άλλες να ακολουθούν, η γρήγορη κόπωση μας αναγκάζει να αναδιατάσσουμε προτεραιότητες και τις καθημερινές δραστηριότητες και να βάζουμε όρια, βέβαια κάθε άνθρωπος αντιμετωπίζει με διαφορετικό τρόπο το εκάστοτε πρόβλημα αναλόγως της ιδιοσυστασίας του, αλλά και του προβλήματος. Μερικές φορές ο ασθενής με ΣΚΠ χάνει την αυτονομία του ακόμα και για τα στοιχειώδη. Πρέπει να αντιμετωπίζει και τις συνοδές παθήσεις όπως σπαστικότητα, πόνο, ουρολοιμώξεις, σεξουαλικά προβλήματα, κατάθλιψη κ.λπ. και να υποβάλλεται συχνά σε ιατρικές κ.ά. εξετάσεις. Βιώνοντας αυτά, καλούμαστε να είμαστε παραγωγικά και χρήσιμα μέλη στην κοινωνία αλλά και να αντιμετωπίζουμε θέματα που για άλλους ανθρώπους είναι δεδομένα.

Πότε μάθατε πως πάσχετε και ποιες ήταν οι αντιδράσεις των δικών σας ανθρώπων;
Η νόσος επιβεβαιώθηκε πριν 15 χρόνια στην ηλικία των 43, έχοντας όμως το πρώτο κλινικό σύμπτωμα ως μαθητής Γ΄ Λυκείου για την εμφάνιση του οποίου θεωρώ ότι συνετέλεσε το συνεχές άγχος των πανελλαδικών εξετάσεων που εκείνη την περίοδο ήταν και στις δύο τελευταίες τάξεις του λυκείου. Εμφανίστηκε με μια παρατεταμένη δίμηνη κρίση ιλίγγου η οποία αντιμετωπίστηκε χωρίς να πάει το μυαλό κανενός στην ΣΚΠ. Μετά, όταν ήμουν 41 είχα μια νέα «επίθεση» από τη νόσο κατά την οποία παρέλυσε η αριστερή μου πλευρά. Γίνονται οι απαραίτητες ιατρικές/κλινικές εξετάσεις, με την υποψία πλέον της νόσου να είναι εμφανής, χωρίς όμως να επιβεβαιώνεται. Ανακουφισμένος επικεντρώνομαι τώρα στην αποκατάσταση της αναπηρίας. Μετά από δύο έτη με την εμφάνιση νέου επεισοδίου, επιβεβαιώνεται η νόσος. Σ' αυτά τα δύο χρόνια που μεσολάβησαν, υποψιασμένος πλέον, ενημερώνομαι για τη νόσο, όμως υπάρχει πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου η πιθανότητα του να πάσχω απ' αυτή. Ετσι η ανακοίνωση δεν ήταν έκπληξη. Μάλλον το περίμενα. Αυτό που τώρα μ' ένοιαζε δεν ήταν η νόσος αυτή καθ' εαυτή αφού ήδη γνώριζα ότι υπήρχε σχετικά επαρκής τρόπος αντιμετώπισής της από την επιστήμη, αλλά οι επιπτώσεις που θα είχε στο επαγγελματικό μου περιβάλλον και στην εργασία μου η οποία ήταν στον ιδιωτικό τομέα. Το ανακοινώνω αργότερα στους γονείς μου λέγοντάς τους απλώς ότι αντιμετωπίζω το πρόβλημα και να μην ανησυχούν. Είδα τον οίκτο στα μάτια των εν τοις πράγμασι κοντινών μου ανθρώπων, συνάδελφοι και οι φίλοι καθότι αυτοί ήταν που βλέπανε το πρόβλημα της αναπηρίας μου, οίκτος ο οποίος σύντομα μετατράπηκε σε παρότρυνση να αντιπαλέψω την νέα κατάσταση μιας και ήταν αυτοί που επωμίστηκαν αρχικώς το φορτίο της συμπαράστασής μου.

Εχετε νιώσει πως η κοινωνία σάς αντιμετωπίζει διαφορετικά; Γενικά οι άνθρωποι πώς δέχονται όταν μαθαίνουν πως κάποιος πάσχει από τη νόσο;
Δεν είναι κυρίαρχο πλέον θέμα το πως με αντιμετωπίζει η κοινωνία, ίσως να ήταν στην αρχή. Αυτό που είναι μείζονος σημασίας είναι η θεσμοθέτηση από την πολιτεία τέτοιων νόμων, δομών και μέτρων που υποστηρίζουν και ανακουφίζουν τον άνθρωπο που πάσχει από ΣΚΠ. .
Γενικώς η αποδοχή των ανθρώπων ποικίλλει στο άκουσμα του ότι κάποιος πάσχει από ΣΚΠ αναλόγως των καταβολών τους, της παιδείας τους, του περιβάλλοντός τους και της τρέχουσας κατάστασής τους. Μη ξεχνάμε ότι και οι άλλοι έχουν προβλήματα και μέσα σ' αυτά θα πρέπει να εντάξουν και τον ασθενή με ΣΚΠ, όχι ως πρόβλημα, αλλά ως ένα συνάνθρωπο ο οποίος μπορεί να σταθεί δίπλα τους, με διαφορετικό ενδεχομένως τρόπο αλλά ισάξια.


Πόσο σημαντική θεωρείτε την ενημέρωση γύρω από τη νόσο; Ενδέχεται να σας προκαλεί αγωνία ή ανυπομονησία ορισμένες φορές το άκουσμα μιας είδησης για ένα φάρμακο που θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής σας;
Η έγκριτη και έγκυρη επιστημονική ενημέρωση για τη νόσο είναι σημαντική για πολλούς λόγους. Πρωτευόντως για τον ίδιο τον ασθενή επειδή συντελεί στην απομυθοποίηση της νόσου, στη κατανόησή της και της σπουδαιότητας τού να είναι συνεπής στην φαρμακευτική του αγωγή, την ενημέρωση για τις επερχόμενες θεραπείες οι οποίες θα συντελέσουν στην καλύτερη αντιμετώπισή της και δευτερευόντως για την κοινωνία η οποία ευαισθητοποιείται αλλά και της πολιτείας η οποία οφείλει να υποστηρίξει τον χρονίως πάσχοντα από Π.Σ. με ποικίλους τρόπους.
Το άκουσμα της εμφάνισης ενός νέου φαρμάκου, μου δίνει ελπίδα, με κάνει να αντιλαμβάνομαι το ισχυρό ενδιαφέρον της επιστημονικής κοινότητας για θεραπείες καλύτερες, τέτοιες που να βελτιώνουν την ποιότητα της ζωής μας ακόμα και να επιφέρουν ίαση.

Με ποιον τρόπο θα συμβουλεύατε έναν ασθενή που έμαθε πρόσφατα πως πάσχει από Σκλήρυνση Κατά Πλάκας;
Οτι δεν ήλθε το τέλος. Η επιστήμη πλέον αντιμετωπίζει τη νόσο με ικανοποιητικό τρόπο. Η αισιοδοξία είναι ένα όπλο που πρέπει να βάλουμε στη φαρέτρα μας και να οπλιστούμε με δύναμη και επιμονή να αντιπαλέψουμε τα όποια προβλήματα εμφανιστούν στην πορεία. Αυτό εξάλλου δεν οφείλει να κάνει σ' όλους τους τομείς του βίου του ο άνθρωπος; Αγωνιζόμενος κανείς μόνο κέρδος μπορεί να έχει.
Ο άνθρωπος που βιώνει την Πολλαπλή Σκλήρυνση καλείται καθημερινά να δίνει συνεχείς μάχες. Όπως σε κάθε μάχη πέρα από τις δυνάμεις του ιδίου του μαχόμενου σπουδαίο ρόλο έχουν οι σύμμαχοι. Οι δικοί μας σύμμαχοι, πέρα από τους θεράποντες γιατρούς και τις φαρμακευτικές αγωγές, θα πρέπει να είναι η οικογένεια και το κοντινό μας περιβάλλον, αλλά και η πολιτεία. Κι αν δεν είναι, οφείλουμε να τους κάνουμε, ευαισθητοποιώντας τους, αλλά και απαιτώντας με ενότητα, δύναμη, επιμονή και συλλογικές παρεμβάσεις/δράσεις προς όφελος των πασχόντων από ΠΣ για την καταπολέμηση των διακρίσεων και την ίση αντιμετώπιση αλλά κυρίως στην πρόσβαση στη ίδια τη ζωή.













Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:06]  Μαρία Κοσσυφίδου: Αποτυπώνοντας...
[χθες 10:07]  Νίκη Παπαδούλα: Η κυρία...
[χθες 12:10]  Ευ. Τζωρακολευθεράκης: Μην...
[χθες 10:31]  Πάτρα: Ξεκινάει η τελευταία...
[χθες 12:53]  Αλέξανδρος Χάχαλης: «Ας με...
[χθες 14:07]  Μο και Μοϊτάμπα: Ζώντας και...
[χθες 10:56]  Αμαλία Υφαντή: Επιδιώκω να κάνω το...
[χθες 10:04]  Μαρία Βλάχου: Σύμβολο της...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [13:30:57]