ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Θεόδωρος Κανδηλιώτης: Η Πάτρα να πιστέψει περισσότερο στον εαυτό της

Θεόδωρος Κανδηλιώτης: Η Πάτρα να πιστέψει περισσότερο στον εαυτό της



Εδώ και λίγο καιρό, στο τιμόνι του θεάτρου «Γραμμές Τέχνης» βρίσκουμε τον πατρινό ηθοποιό Θεόδωρο Κανδηλιώτη. Μετά από 18 χρόνια απουσίας από την Πάτρα, επέστρεψε για να πρωταγωνιστήσει πριν 1,5 χρόνια στη «Δεσποινίδα Τζούλια», ακολούθησαν συνεργασίες στις Γραμμές Τέχνης και πλέον το θέατρο της οδού Μαιζώνος πέρασε στα χέρια του.
Σήμερα, ο Θεόδωρος Κανδηλιώτης μιλά στην «ΠτΔ» για την απόφασή του αυτή, τον χαρακτήρα των νέων «Γραμμών Τέχνης» και πολλά άλλα.

Δύσκολη εποχή για θέατρο, και παρόλα αυτά σας βλέπουμε να κάνετε μια καινούργια προσπάθεια. Πώς προέκυψε;
Προέκυψε γιατί μου έλειψε πάρα πολύ, και τα χρόνια της κρίσης που προηγήθηκαν και το τελευταίο χρόνο με την πανδημία, ο πραγματικός ρόλος της τέχνης. Εχω την εντύπωση πως σε δύσκολους καιρούς η τέχνη πρέπει να στρατεύεται στην πρώτη γραμμή και όχι να κοιτάζει πώς να μείνει σε ζώνη ασφαλείας. Και για αυτό τον λόγο, και αυτό θα είναι το κεντρικό μήνυμα όλων των δράσεων των «Γραμμών Τέχνης» από εδώ και πέρα, θέλω να πείσω τους ανθρώπους ότι πρέπει να βγουν από τη ζώνη ασφαλείας τους. Είναι πολύ ψεύτικοι πλέον για να μένουν μέσα.

Ομως, εκτός από το τομέα της τέχνης, μιλάμε και για ένα οικονομικό ρίσκο. Το σκεφτήκατε έτσι;
Ενας ηθοποιός κάθε χρόνο ξεκινά από άνεργος… Αν δεν είσαι και λίγο εθισμένος στο ρίσκο δεν κάνεις…

Ηταν μονόδρομος;
Ποτέ στη ζωή μου δεν πίστευα ότι υπάρχουν μονόδρομοι. Νομίζω ότι πάντα υπάρχουν επιλογές. Ελειπα 18 χρόνια από την Πάτρα. Ηρθα πριν 1,5 χρόνο για να κάνω με τον Χρήστο Στρέπκο την «Δεσποινίδα Τζούλια» στο Λιθογραφείον και κάπου εκεί άρχισαν να συμβαίνουν πράγματα που με τραβούσαν κατά εδώ. Αρχικά ήταν αυτή η συνεργασία που είχα με την εξαιρετική Νικολέττα Μπακοπούλου στο «Γραμμές Τέχνης» πέρυσι τον χειμώνα, και αυτό οδήγησε στην πρόταση της κ. Μπακοπούλου να περάσει το θέατρο στα χέρια μου, να ανανεώσω με τον Χρήστο Στρέπκο τη συνεργασία μας με το «Αιγαίον Story» που παρουσιάστηκε πρόσφατα… Εγιναν πράγματα που η ζωή μου έδειξαν τον δρόμο της επιστροφής στην πόλη που γεννήθηκα και μεγάλωσα. Και σε αυτόν τον δρόμο είμαι.

Το κάθε θέατρο έχει το δικό του χαρακτήρα και ρεπερτόριο. Ποιος θα είναι ο χαρακτήρας των «Γραμμών Τέχνης» από εδώ και πέρα;
Οι «Γραμμές Τέχνης» πλέον φιλοδοξούν να παρουσιάσουν κυρίως θέατρο ρεπερτορίου. Θέλουμε να ελπίσουμε όταν με το καλό φύγουμε λίγο από τον εφιάλτη των μέτρων του covid-19, ότι θα μπορέσουμε να έχουμε κοντά μας μέσω μετακλήσεων κάποιον εκ των εκλεκτότερων συναδέλφων από την Αθήνα. Το όραμά μας, τόσο το δικό μου όσο και των συνεργατών μου είναι για ένα ακόμα καλύτερο από το υπάρχον θέατρο στην πόλη. Ταγμένοι σε αυτό το όραμα θα προχωρήσουμε. Πιστεύω ότι η Πάτρα έχει δυνατότητες τις οποίες είτε αγνοεί, είτε δεν έχει ανακαλύψει ακόμα και επίσης δεν ξεχνάω ποτέ αυτή τη σχέση μας με την Αθήνα, που μας επιτρέπει να κάνουμε πολλές ανταλλαγές θεαμάτων με την πρωτεύουσα. Θεωρώ ότι η Πάτρα πρέπει να πιστέψει λίγο περισσότερο στον εαυτό της. Εχει δυνατότητες.

Η Πάτρα έχει δυνατότητες, αλλά έχει και τις ικανότητες να στηρίξει ένα ακόμα θέατρο; Υπάρχει χώρος;
Πάντα υπάρχει χώρος. Νομίζω ότι όταν κάνει πολύ καλά αυτό που κάνει, μπορεί να πουλήσει μέχρι και ψυγεία στον Βόρειο Πόλο.

Μπορεί ένας άνθρωπος της τέχνης να κάνει σήμερα, με τις παρούσες συνθήκες, σχέδια για το μέλλον;
Μπορεί ένας άνθρωπος να πει ότι ζει αν σταματήσει να κάνει σχέδια όσο αναπνέει;
Τι είναι για εσάς το θέατρο;
Ενας τρόπος έκφρασης και επικοινωνίας με τους συνανθρώπους μου και μια δουλειά που έχει έναν μαγικό τρόπο να «πετάει» από πάνω μου οποιοδήποτε σημάδι τεμπελιάς. Και μόνο το δεύτερο θα ήταν αρκετό.

Και τι θέλετε να μεταφέρετε μέσα και από τα σεμινάριά σας;
Αυτό που γίνεται από πέρυσι που ξεκίνησε το Εργαστήρι Υποκριτικής και που από την αρχή ξεκαθάρισε σε όσους με τίμησαν με την παρουσία τους, είναι ότι αυτό το μάθημα είναι κάτι παραπέρα από μάθημα υποκριτικής. Είναι μάθημα νοοτροπίας, στάση ζωής, είναι να ανακαλύψουμε όλοι μαζί τον τρόπο που θα καθοδηγήσουμε την τέχνη να περάσει από το σωστό κανάλι. Κάποια στιγμή οι δύσκολοι καιροί τελειώνουν και εκεί θα φανεί ποιοι λιγοψύχησαν και ποιοι έδωσαν τη μάχη τους όλα αυτά τα χρόνια.

Γιατί κάποιος να δει θέατρο και να ασχοληθεί με αυτό το σπορ;
Είναι πολύ ωραίο! Το καλό θέατρο, έχει να δώσει μόνο. Οπως και οτιδήποτε καλό στις τέχνες. Η σχέση μου με τις τέχνες ξεκίνησε παρατηρώντας τους γονείς μου, που ήταν δύο απλοί, λαϊκοί άνθρωποι. Οταν στα 12 μου τους έπεισα να πάμε στους Δελφούς, ο τρόπος με τον οποίο μαγεύτηκαν με έκανε να καταλάβω ότι ακόμα και ο πιο απαίδευτος άνθρωπος μπροστά στο πραγματικό καλλιτέχνημα, ακόμα και αν δεν καταλάβει, θα νιώσει.

Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
panagopoulou@pelop.gr




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 12:02]  Αποπειράθηκε να κλέψει κράνος του...
[χθες 11:54]  Ο Έλτον Τζον έχει μια εντυπωσιακή...
[χθες 11:10]  Λεωνίδας Καραΐσκος: «Η απλότητα...
[χθες 10:00]  Αρτεμις Παπακωνσταντινοπούλου;...
[χθες 14:01]  Περικλής Δημητρόπουλος: Ο Πατρινός...
[χθες 09:26]  Δημήτρης Τζελέπης: Πατρινός στο...
[χθες 10:22]  Παναγιώτης Περιβολάρης: «Η σιωπή...
[χθες 09:52]  Αλεξάνδρα Μακρυγεώργου: Η Liofyllo...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [09:28:05]