ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Ετσι που λες, γιατρέ



Παλιό ανέκδοτο. Πάει κάποιος στον γιατρό. Γιατρέ μου, του λέει, όταν φέρνω το χέρι μου πίσω από την ωμοπλάτη μου και μετά στρίψω τον αυχένα μου προς τα αριστερά και στη συνέχεια πιάσω τον λαιμό μου με το άλλο χέρι και πιέσω το κεφάλι προς τα κάτω, ενώ την ίδια στιγμή, εάν σηκώσω το πόδι μου στον αέρα προς τα πλάγια, νιώθω έναν πόνο στο πλευρό. Του λέει τότε ο γιατρός: Ε, άστο, καλύτερα. Να μην το κάνεις.
Το θυμηθήκαμε- δύο διανοούμενοι έγραψαν βιβλίο εξηγώντας ότι στην ουσία τα ανέκδοτα αποτελούν παραβολές που σε εισάγουν στις διάφορες φιλοσοφικές σχολές και θεωρίες- διαβάζοντας το θέμα του συναδέλφου Χρ. Βεργανελάκη («Πελοπόννησος») που ανέτρεξε στην εμπειρία τεσσάρων προσώπων από την περιοχή μας που έχουν πάρει μέρος σε τηλεοπτικά ριάλιτι. Ενας από αυτούς διατύπωσε μια αφοπλιστική σύσταση, περίπου σαν τον γιατρό του ανεκδότου: Μη δίνετε και τόση σημασία.
Σε χαλάει; Μην το βλέπεις. Το είδες; Μη χαλάς τον κόσμο για την κάθε ανοησία κάθε ανόητου. Είναι αλήθεια ότι η σκόνη που σηκώνεται από κάθε παρασπονδία είναι υπερβάλλων θόρυβος. Εάν σε προκαλεί το υποπροϊόν που καταναλώνεις, έχεις μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την πρόκληση. Εάν επρόκειτο για ένα σαχλό ή χυδαίο περιοδικό, θα το πετούσες. Εάν επρόκειτο για μια ποταπή ιστοσελίδα, θα την έκλεινες. Οταν πρόκειται όμως για τηλεόραση, βάζουμε τις φωνές. Είναι η φύση του μέσου.
Αν ακούσεις μια σαχλαμάρα στο καφενείο, το πιθανότερο είναι να την αγνοήσεις. Μπορεί να αποπάρεις αυτόν που την είπε. Μπορεί να αλλάξεις καφενείο. Αλλά δεν πρόκειται να εγερθείς στη μέση του καταστήματος με λόγο καταγγελτικό, απαιτώντας να κλείσει το καφενείο, να αποβληθεί η παρέα, να πάρει θέση η κυβέρνηση, να παρέμβει το ραδιοτηλεοπτικό συμβούλιο. Οσο μεγαλύτερη είναι η κλίμακα της κοινωνικής μάζας που έχει πρόσβαση στη σαχλαμάρα, τόσο μεγαλύτερη είναι η αίσθηση της ηθικής βλάβης που προκαλείται. Αλλά γιατί; Φαίνεται ότι μπροστά στη μικρή οθόνη έχεις διπλή ιδιότητα. Αφενός είσαι ένα άτομο, όπως άτομο είσαι και στο καφενείο του παραδείγματός μας, αφετέρου νιώθεις σαν ένα τμήμα ολότητας, αλλά με συνείδηση ολότητας: Νιώθεις ότι οφείλεις να αντιδράς εκ μέρους όλων. Νιώθεις επίσης ότι μια προσβολή που γίνεται αντιληπτή από το μαζικό ακροατήριο- και ας μην στόχευε σ' αυτό- αποτελεί πλήγμα στο πλέγμα των συλλογικών αξιών, συνεπώς οφείλεις να αντιδράσεις, γιατί όταν οι αξίες δεν προστατεύονται, ανοίγει ο δρόμος για την αμφισβήτηση και την κατακρήμνισή τους.
Αυτή βέβαια η στάση υποκρύπτει έναν φόβο: Μήπως τυχόν οι αξίες δεν είναι τόσο στέρεες. Μήπως ο σκανδαλισμός είναι κατά βάθος αρεστός στο κοινωνικό σώμα. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που καθιερώθηκαν τα ριάλιτι. Αυτός είναι και ο λόγος που τα βλέπεις. Ψοφάς για την αλήθεια των ανθρώπων. Είναι η αλήθεια που πολλές φορές καταπιέζει ο καθένας μας μέσα του, ακόμα και αν είναι βρώμικη, ανήθικη και χυδαία, εξ ου και λυτρώνεται όταν εκστομίζεται από τρίτον, τον οποίο αμέσως μετά καταγγέλλεις, βέβαια. Αυτό έλλειπε να τον αφήσεις έτσι.
Ετσι που λες γιατρέ μου. Παρόλο που πονάει το πλευρό μου, όλη την ώρα το παλιόχερό μου πιλατεύει τον αυχένα μου. Το ίδιο κάνεις κι εσύ γιατρέ μου, βλέπω.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [00:58:08]