ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΡΙΖΟΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΙΝΑ


Τι Πανεπιστήμιο θέλουμε;



Ολοι διαμαρτυρόμαστε για το επίπεδο των Πανεπιστημίων αλλά και όλοι γκρινιάζουμε όταν έρχεται η ώρα να γίνουν αλλαγές για την αναβάθμισή τους.
Δυστυχώς στη χώρα μας ούτε το πανεπιστήμιο γλίτωσε από τη δαγκάνα της λαϊκίστικης πολιτικής που είχε ως αποτέλεσμα να σπείρει τμήμα τριτοβάθμιας σε διάφορες περιοχές της χώρα προς ικανοποίηση τοπικών συμφερόντων. Η ίδρυση Πανεπιστημίων αποτέλεσε αντικείμενο προεκλογικής υπόσχεσης.
Ετσι καταλήξαμε Πανεπιστήμια αντί να στήνονται πάνω σε ακαδημαϊκά θεμέλια, να στήνονται στα θεμέλια της γκαρσονιέρας, των σουβλατζίδικων, των καφετεριών και πολλών άλλων που συνθέτουν τη βαριά φοιτητική βιομηχανία στην οποία επενδύουν όλες οι περιοχές που κατάφεραν να κερδίσουν ένα Τμήμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.
Πότε οι τοπικές κοινωνίες ασχολήθηκαν με τα ακαδημαϊκά ιδρύματα; Αν δεν με απατά η μνήμη μου μόνον όταν τέθηκε ζήτημα αναστολής λειτουργίας κάποιου τμήματος. Μόνο όταν αισθάνθηκαν τον κίνδυνο να μείνουν άδειες οι γκαρσονιέρες και οι καφετέριες.
Οι αιρετές και άλλες αρχές του τόπου διέσχισαν ποτέ το κατώφλι της διοικητικής αρχής του Πανεπιστημίου για να δηλώσουν παρών και συμμέτοχοι στις προσπάθειές της; Οι τοπικοί επιχειρηματίες είναι αρωγοί προς το Πανεπιστήμιο έστω με τη συμβολική συμμετοχή τους στα βραβεία των αριστούχων;
Πώς στηρίζουν οι τοπικές κοινωνίες αυτή τη βαριά τους βιομηχανία; Πώς για παράδειγμα η Πάτρα φροντίζει τους 33.000 φοιτητές της, ώστε με έμμεσο τρόπο να ανταποδίδουν τα χιλιάδες ευρώ που καταθέτουν στα ταμεία της πόλης;
Ξεσηκώθηκε η γειτονική Ηλεία κατά της Πρυτανικής Αρχής και της ομάδας των ακαδημαϊκών που μελέτησε και σχεδίασε ένα Βιώσιμο και διεθνώς αναγνωρίσιμο Πανεπιστήμιο με ακαδημαϊκές και ερευνητικές σταθερές. Ενα Πανεπιστήμιο που θα δίνει τη δυνατότητα προσφοράς ποιοτικής εκπαίδευσης στους φοιτητές, με την ύπαρξη διδασκόντων και προσωπικού όλων των κατηγοριών, ταυτόχρονα με την ύπαρξη εκπαιδευτικών και ερευνητικών υποδομών, βιβλιοθηκών και την ύπαρξη φοιτητικής μέριμνας σε σίτιση και στέγαση.
Δεν έχουμε καταγράψει ανάλογο ξεσηκωμό, από τους ίδιους φορείς, για τα Τμήματα του Πύργου και της Αμαλιάδας που υπολειτουργούσαν και δεν υπήρχαν καθηγητές να διδάξουν στους φοιτητές ή δεν διάθεταν τις κατάλληλες υποδομές.
Σίγουρα η ύπαρξη ενός ακαδημαϊκού Τμήματος δίνει ζωή σε έναν τόπο. Σίγουρα κάθε τοπική κοινωνία, ειδικά όταν μαστίζεται από την ανεργία και την οικονομικό μαρασμό θα διεκδικήσει καθετί που της δίνει ελπίδα για ανόρθωση.
Ηρθε η ώρα όμως να αποφασίσουμε ως κοινωνία τι πανεπιστήμια θέλουμε. Ποιοι είναι οι αρμόδιοι να αποφασίζουν για την οργάνωση και την ανάπτυξή του. Ποιος θα πρέπει να είναι ο ρόλος των τοπικών κοινωνιών στο θέμα αυτό. Που αρχίζει και που σταματάει ο ρόλος των Κυβερνητικών παραγόντων, των κομματικών οργάνων και των βουλευτικών γραφείων σε σχέση με τη λειτουργία ενός Πανεπιστημίου.
Το δίλημμα το οποίο τίθεται είναι ξεκάθαρο. Θέλουμε διάσπαρτα τμήματα, όπως το Πανεπιστήμιο Πατρών που απλώνεται σε έξι πόλεις με ορισμένα από τα τμήματά του να είναι υποστελεχωμένα και σε ακατάλληλες δομές ή άρτιες οργανωμένες, πλήρως στελεχωμένες και εξοπλισμένες ακαδημαϊκές κοιτίδες που θα παράγουν γνώση και ερευνητικούς καρπούς και θα συνδέονται με την τοπική ανάπτυξη και παραγωγή;
Πανεπιστήμιο και τοπικές κοινωνίες πρέπει να συνομιλούν και να συνεργάζονται σε ουσιαστικό και παραγωγικό πλαίσιο σεβόμενοι ο ένας το διακριτό ρόλο του άλλου.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [11:29:57]